Strict Standards: mktime(): You should be using the time() function instead in /home_pr5/h/a/habluetzel.com/htdocs/weblog/pivot/modules/module_debug.php on line 95
joanna's weblog - with love from Switzerland

About

This is the archive page for joanna's weblog. Click to go to the frontpage of this site.

Last Comments

Anjali (Carnaval, vervolg…): I am sure this article ha…
Best essay writin… (Happy New Year!): If you write the article …
best essay writin… (Onderweg!): incredible submits. this …
custom essay writ… (Knippen en plakke…): Nice post, I loved over r…
custom essay writ… (Welcome alledag!): This is an awesome post. …
top essay writing… (Mystical Live): I think this is an inform…
œ庭作业™作服务 (Cartoon van Lorio…): 我喜欢你讨论的主…
Buy Python Assign… (Cartoon van Lorio…): This was a great and inte…

Calendar

« November 2017
S M T W T F S
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    

Archives

Next Archive

01 Jan - 31 Dec 2011
01 Jan - 31 Dec 2010
01 Jan - 31 Dec 2009
01 Jan - 31 Dec 2008
01 Jan - 31 Dec 2007
01 Jan - 31 Dec 2006
01 Jan - 31 Dec 2005

Nederlandse bloggers worldwide.

Moon.
My Facebook.
Midlifer.
Xinix.
Rene in Zeeland.
Belinda.
di Mario.
Sarjenka.
Jacky.
Tienerdantien.

Carpe Diem.
BertesHier.
d 'Alledaagse.
Gerooide.
Buttercup.
Klapdoos.

Pacopainter.
Bespiegelaar.
Radar.
Rob Hamilton.
Ren, radio verslaggever.
Harriet.
Wilcootje.
Bloempje.

Marjan.
Klaproos.
Tagrijn.
Sjoukje's Cat's.
Hanny.
Ellebelle.

Sebbo.
Renesmurf.
Actiefront, de oppositie.
Palisa.
Pasula.
de Smurf, een Brabantslogje.
Margriet geniet.
Swissphotography
Photo Global Switzerland

Pivot Forums
Pivot Help

Miscellany

Powered by Pivot - 1.40.5: 'Dreadwind' 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

01 December 06 - 17:40Afscheid and thanks Aad!

Afscheid....!!! liaba webloggers van mijn maandelijkse columne voor de d'Alledaagse, ik ben ontslagen als columnistin :-(

Het was niet persoonlijk, dat is eerst maar gezegt, een goed idee van een weblogger, dat ook gefunkioneert heeft voor vele jaren, has finished. :-(

Ik had de grote eer, voor Aad een maandelijkse columne te mogen schrijven. Ik vondt het een eer omdat ik nooit gedacht had dat ik zoiets kon.
Nu zijn precies met deze laatste afscheids columne twee jaar vergaan en Aad,  ik wil je bedanken dat ik de mogelijkheid gehad heb op je weblog mijn schrijfsels te publiceeren.

Met mijn krussimussie tussen Nederlands en Zwitserduits en niet te vergeten met vooral de hulp van mijn nederlandse woordenboek en mijn vaste bezoekers, was het voor mij twee jaar lang een belevenis.

Waarom Aad zijn columnisten ontslagen heeft?  Heel begrijpelijk, daar maak je een terminplan je maakt je veel moeite en dan.... het wordt vergeten, of niet ingehouden,  iets toezeggen is heel makkelijk maar dan moet je, je er ook aan houden. En dat was niet zo.
Meerdere uitvluchten heb ik daar gelezen, gelijken op een automobilist die aangehouden wordt als hij te snel gereden is. (jokerp).

Veel beloven weinig geven laat  de gek in vreugde leven, daar onze Aad allesbehalve maar absoluut niet gek is, de vreugde over zijn idee, het laatste jaar ook een knacks gekregen had,  hebben wij nu het resultaat, dan lijden de goede met de slechte. That's life!

Aad, hartelijk bedankt, je hebt mij geholpen weer een Nederlandse woordschat op te bouwen en daarvoor ben je eeuwig dankbaar.

With love from Switzerland, and a lovely weekend for everybody.

- Alledaagse - thirteen comments / No trackback - §

04 November 06 - 06:12Ark-van-Noah-Principe! Columne.

November 2006 Columne voor....

Om eerlijk te zijn heeft mij dat verhaal uit de bijbel over de Ark van Noah nooit zo goed gevallen.

Het, na-mij-de zondvloed-principe, wordt daar namelijk zeer goed beschreven!
Is het omdat Noah alleen bepaalde uitgezochte mensen, dieren, planten an boord neemt en de rest van de wereld gewoon de ondergang prijsgeeft?
Of is het, omdat hier de fatale (mannelijke) fantasie meespeelt dat als er niets meer funkioneert op onze aarde, het op de bodem gelijk maken doordat daarna een betere wereld opgebouwd kan worden?
Of is het, dat wij zonder ontzien, ons met de laatste ressourcen van onze aarde bedienen om ons dan op een dag met een paar uitverkorenen zichzelf te redden en de grote meerheid aan hun lot overlaten?

Een paar maanden geleden heeft men op het Noorse eiland Svalbard / Spitsbergen de eerste spaat gestoken voor een zaadgoed bunker, met een groote van een half voetbalveld!


In het gebouw onder het "nog" eeuwige ijs zullen millioenen eetbare planten uit de hele wereld gelagert worden.
Deze gigantische Genbank zal verhinderen, dat in het geval van een atoom-oorlog, klimaatveranderingen of andere katastrofen, dit belanrijke kultuurgoed van de mensheid, uitsterft.
Bovendien, zo de onderzoekers, door de drastische teruggang van de soortenveelvoud is zo'n zaadgoedbank zeer nodig.
Meer als 100 Nationen ondersteunen het projekt, dat meerdere millioenen kosten gaat, daaronder ook Zwitserland.

Wordt dat nu de Ark van Noah uit het 21. jaarhondert?

Zullen onze nakomen in de toekomst, als zij een atoom-oorlog overleeft hebben, naar Spitsbergen reizen en de zaadgoed bank plunderen? Of varen de mensen met schepen, nadat dat eeuwige ijs gesmolten is en de zeespiegel een paar metertjes hoger ligt, in het hoge noorden om plantenzaadjes te zoeken voor de verbrande aarde die nog over gebleven is?
Hebben onze nakomen werkelijk, zoals Noah toen, een tweede kans?
Bouwen wij een ark of proberen wij onze wereld zo te vormen dat alle mensen overleven kunnen?
Is dat niet een een grote valse geldanlage voor een valse zekerheid?

Waarom zetten zich die 100 Nationen niet aan een tafel om "nu" te besluiten dat de CO-2 zo vermindert wordt dat de klimaatverwarming gestopt kan worden?
Waarom zetten de Regierungen in hun eigen land "nu" niet door, dat de veelvoud aan kultuurplanten behouden en geteelt worden en zo alle mensen gevoed kunnen worden?
Waarom zetten deze landen zich "nu" niet actief in, dat eindelijk de atoomwapens ontzorgt, en konflikten in vrede opgelost worden?


Voorbuigen is beter als genezen, misschien is dit oude spreekwoord een vrouwelijke tegenpool tot het Ark-van-Noah-Princip. Een tweede Ark-Noah-Kans, zullen wij ook met de grootste zaadgoedbank van de wereld, voor onze wonderbare planeten niet krijgen.

Bron: Maya Graf, groene nationaalrätin, switzerland.

Een prettig weekend weblogvrienden.

With love from Switzerland. Think global and be happy!

- Alledaagse - eight comments / No trackback - §

07 October 06 - 08:48Les combats de reine!

Oktober 2006 Columne voor.... 

 

Les combats de reines!

Dat is Frans en heet op goed hollands gewoon "koeienvechten". Nu klinkt zoiets op Frans wel een beetje anders als op het nederlands vindt ik. ;-)  La reine, de koningin.  The fighting Queens!

kampfkuehe

Stieren met een uier?

Spanje in het Wallis /Zwitserland? Zeker niet. Maar als men in Zwitserland tussen Sion en Brig het Rhonedal verlaat om in het smalle Visperdal te komen, schijnt Spanje heel erg dichtbij.
In het Kanton Wallis hebben ze geen stiervechten maar wel een koeienvechten. (h) en wel net als in Spanje in een arena. 

Wat dat voor "koeien" zijn kan elke tourist bewonderen als hij van Stalden over Törbel op de Moosalp (2000 mtr.) rijd. Dat kan men met een pkw maar ook met  een liniebus, het laatste is aanbevolen voor alle vlakbewoner want voor de smalle serpetinen met de vele honderdmeter diepe uitzichten benodigt men een goed kunnen rijden met de auto, geen hoogtevrees hebben, of in noodval, een bergbeklimmer uitrusting meenemen. ;-)


Eindstation Moosalm,  het geboorteland van onze vechtkoeien.


Lange stallen, en dan elke dag om 16.00 als de ca. 150 meestal diepzwarte vecht-koeien van de alm terug komen en beginnen te grasen, dan begint het kracht meten, het is onbloedig maar belangrijk voor de hierachie in de kudde. Wie zich doorzet krijgt de beste plaats in de stal. (jokerp)

Als de staldeuren gesloten zijn is er nog genoeg spraakstof door de bergboeren, die alle touristen geduldig alles uitleggen, (en dat onder het genot van een fijne raclette en een glaasje witte wijn) en alles wetenswaardigs van hun vechtkoeien vertellen.

Walliser Kampfkuehe

De moedigste kunnen zich overtuigen, het zijn vredelievende dieren, wat zich hun in de weg stelt wordt gewoon niet waargenomen.
Stächu, zo heet hier het kracht meten, en dat doen zij alleen met hun eigen ras.

Meer willen weten? hier een leuke link. De Eringer.

Have a great weekend and love from Switzerland, Joanna.

- Alledaagse - 19 comments / No trackback - §

09 September 06 - 17:26Koninglijke Yacht!

September 2006 Columne voor....  

Koninglijke bootsplanken onder onze voeten! Oja, dat hebben wij ook meegemaakt, en dat kwam zo:


Op onze bootstrip 2006 op de Bodden aan de oostzee liepen wij de haven Barhöft aan. Bij het inlopen viel mij al een grote tweemaster op en wij vonden een aanlegplaats aan de kaai bijna achter dit zeilschip.

Ik wilde dat natuurlijk fotograferen en kwam zo in gesprek met de kapitein, die ook eigenaar is. Ik zeg jullie, een nieuwsgierige mens komt zo altijd wat aan de weet. ;-)

Van mosselenvanger tot koninglijke jacht.

Tot 1945 behoorde het schip het Nederlandse Koninglijke Huis. Als Konigin Wilhelmina (de grootmoeder van Beatrix) bij een werftbezichtiging in 1932 de boot op de helling zag was meteen haar wens er een motorjacht van te maken en niet een boot voor de visserij.

1932 liep dan het koninglijke jacht van stapel en Koningin Wilhelmina gebruikte het voor representatie en ook voor haar private gebruik.

Toendertijd vaarde het schip onder de naam "Koningin Wilhelmina"  In 1945 schenkte Wilhelmientje het schip aan haar kapitein. In de vijftiger jaren kochten twee nederlandse pensioneerde binnenschippers de jacht en bezeilde het,  zo ontstand step by step de gaffelketsch "de Peloris Jack"

Typ: kielschip, werft: Scheveningen, Bouwjaar 1932, lengte 22.58 mtr, breedte 5.02 mtr, diepgang 2.40, zeilvlakte: 260 qm.

1995 ontdekte Heino Zuschlag het in de jaren gekomen schip, kocht het, en renoveerte de "Peloris Jack"

Zoals hij mij vol trots vertelde is zijn schip sinds kort, begin Augustus 2006, weer omgedoopt worden, met permissie van het nederlandse koninglijke huis, het schip heet nu weer "Koningin Wilhelmina"  Dat vindt ik een super geste van Beatrix, toch?

Hoe zegt men alweer? Degene die onderweg zijn kunnen wat berichten ;-)

Peloris Jack? De naam is een verhaal op zich. Zo noemde men een rondkopdelphin die de zeevarer de eerste keer in 1888 opgevallen was, hij begeleide meer als 20 jaar de schepen bij het oversteken van de nieuwzeelandse Cook-Passage tussen Wellington en Nelson. Zo gauw hij een motor hoorde dook hij op en begeleide het schip mindest 20 min. lang en bracht het zeker door het gevaarlijke water. Jack werd beroemd. De kranten schreven over hem. Nadat hij van een bemanningslid van een boot namens Penquin met een geweer beschoten was maakte men een wet om hem te beschermen. Op dat tijdstip had hij al 15 jaar de schepen eskorteert. Het enige schip wat hij niet meer hielp was "de Penquin" en die maakte dan ook prompt schipbreuk.

Als hij ouder werd verzuimde hij vele overvaarten en werd tenslotte niet meer gezien.

Een prettig weekend liaba webloggers :-D

- Alledaagse - eleven comments / No trackback - §

01 July 06 - 00:03Carjacking! Columne.

(more)

- Alledaagse - fifteen comments / one trackback - §

03 June 06 - 16:38Voetbal WM Columne

(more)

- Alledaagse - fourteen comments / No trackback - §

06 May 06 - 08:51Bye, bye!

 Mei 2006 Columne 17 voor......

Bye, bye mijn laptop Sony Vaio FX,  je wordt uitgewisselt voor een betere machine, toch als ik terug denk, wat hebben wij niet alles meegemaakt met elkaar!

In  Dezember 2001 was je het allermooiste kerstkadootje voor mij,  ik zat nog in het webdesign en zo'n laptop is ja zeer klanten vriendelijk toch! Zo van: show it and work with it.
De eerste stappen heb je gemaakt met ons in Domaso aan het Como-meer, internet verbinding getest met GPRS en een paar mooie dagen in de zon verbracht. Je werd bewondert, men kon de foto / video camera direct aansluiten en de beelden verwerken, of ook per e-mail verstuuren dat alles kon je al!
Dan je eerste bootsreis in Friesland 2002 / Holland, verkabelt werd je met een mobieltje, internet joehoei, en je deed onze belevenissen op een extra gemaakte homepage uploaden. Na onze vakantie,  kwam dan de telefoonrekening, en ik viel bijna met je van mijn stoel, (h) was toch niet zo de "hit" zo met jou via mobieltje, oke, wij hadden eigenlijk ook toen nog niet zo de overzicht, laat dat ook gezegt zijn!

Je kwam mee naar Istanbul, daar hadden wij dan echte elektra probleme en je originaal akku was ja ook niet de beste  :-(  Hoelang ging die ook weer? 10 minuten? Naja, de overige jaren, ook nadat ik je akku uitgewisselt had, it was always looking for: where do I find electricity  :-D



Dan in Zuid-Holland 2003 daar heb je met ons  s'avonds de leukste bars bezocht weet je nog? De Hollanders zijn vriendelijk geweest met je, en hebben altijd een stopkontaktje voor je over gehad. Een pilsje voor ons en jij je stroom!
Dan kreeg je een wireless adapter en een GPRS funkkaart, nog altijd over het mobieltje maar wij waren wijzer geworden!

In Mecklenburg 2004 heb ik weiniger stress gehad met je, je hebt kunnen  aan boord blijven, niks met het slepen in kroegjes en bars je had alles aan boord wat je nodig had. In Berlin had je zelfs wireless over een hotspot !

Dat zag er weer anders uit in Frankreich 2005, mannomann die hadden geloof ik nog nooit iets gehoort van wireless, hotspots en stopkontakten, niet aan boord en ook niet in de havens. Dus dear Vaio je bent maar weer eens  onder de arm geklemmt geworden, maar zo maakt men weer eens wat mee, toch?

Nu nemen wij afscheid van elkaar, je bent een trouwe vriend geweest,  je hebt mij veel vreugde gebracht, (buiten die idiote delete taste die niet meer funkioneert had, en mij een heel nieuw keyboard gekost heeft :-(  ),  je bent echt altijd een "no problem" laptop geweest. Always working.
Nu sta je daar weer in de winkel waar ik je gekocht heb "like a virgin"  in originaal toestand, interessenten zijn er genoeg schijnbaar, please, verkoop jezelf goed. Je navolger is niet gratis geweest.!
Met een lachend, maar ook een beetje, met een wijnend oog, zeg ik je, bye bye.

Een prettig weekend and love from Switzerland.

- Alledaagse - 24 comments / No trackback - §

08 April 06 - 08:59Isabel en Ferdinand! Columne.

April 2006 Columne 16 voor.......


Ik ben een inkooptas!

Isabel had € 57.- in haar zak en een reusachtig gat op haar konto. Hoe groot, weet ze niet; de bankuitreksels liggen ongelezen in een laatje. Credit heeft zij niet meer, haar visa-card is gesperrt, en met de huur is zij sinds drie maanden in achterstand. In moment is dat echter niet haar grootste probleem, belangrijker zijn die tolle glinsterschoenen die zij in de uitverkoop voor 49 Euro heeft gezien en die zij denkt te kopen van de verblevene 57 euro. Zij heeft het zich precies overlegt:
Koop ik ze niet heb ik vanavond op party niets om aan te trekken. Dan heb ik een nieuwe top nodig die dan niet 50 maar 80 eurootjes kost. Koop ik die schoenen spaar ik dus 30 Euro, plus 20, omdat ik op die party voor noppes mijn buik kan volslaan, maakt samen 50.- en zie daar, dan zijn die schoenen ja gratis. :D


De konsumenten wereld is voor onze jonge mensen vol met verlokkingen.

Isabel, het rekengenie, is echter een fictieve figuur uit de sinds kort verschenen roman "Luxus-Girl" van Andrea Brown. Die op populaire lifestyle verhalen abonneerte autorin heeft een figuur gecreert waarin zich vele jonge vrouwen zichzelf herkennen. Met de kooplust van Paris Hilton en het budget van een otto normaal burger komen zij vroeger of later tussen de tanden van de credithaaien. Ook als romanfiguur Isabel altijd weer een prins vindt die voor haar betaalt, klopt in het echte leven de deurwaarder aan de deur, haalt zich televisie en stereoanlage, legt beslag op het loon en de handy geeft ook geen pieps meer!

Mijn auto, mijn handy, mijn schuldenberg; de meerheid van onze jeugdige kunnen de verlokkingen niet weerstaan.

Elke vierde tussen 16 en 24 jaar geeft meer uit als hij verdient. 5% vallen onder een koopverslaving en 43 % nijgen tot onkontrolleerte inkopen.
Vele lopen argeloos in de schuldenval.

Men moet geen luxus girl zijn om genadeloos boven je verhoudingen te leven en plotseling voor een schuldenberg van € 40.000 te zitten. Ferdinand is het zelfs gelukt alleen in 2 ½ jaar met 53.000 euro in het krijt te staan. Ferdinand is een pseudoniem en virtueel, maar met zijn reale voorbeeld quasi identiek. Op www.maxmoney.ch is zijn afstorten in het schuldengat step for step gedocumenteert.

Iets speciaals, om de hoge schulden te kunnen navoltrekken, had het niet gegeven: geen werkeloosheid, geen ongelukken, geen hoge tandartsrekeningen. Zelfs een budget had de 19-jarige gemaakt voordat hij een goedkope woning gehuurt, meubels gekocht en per leasingverdrag een auto en op afbetaling een stereoanlage bezorgt had.
Zoals de meeste, had ook Ferdinand niet aan de navolgende onkosten gedacht. Over de volkaskoverzekering voor zijn geleaste auto had hem de bank niets gezegt. TV- en radio tarieven, elektra en extra reparaturen, dan nog de belasting en de hoge rente die hij moest betalen van zijn creditkaartrekening, aan dat alles was niet gedacht.

Vroeger was het een schande als je schulden had, vandaag is het van economische interesse. Voor oma en opa was sparen een maxime. Vandaag is dat totaal oncool. Vroeger hadden kinderen een vast zakgeld met welke men uitkomen moest. Vandaag hebben ze met 14 al een creditkaart lichter om te consumeren maar de overzicht is wel zwaarder geworden!

Prettig weekend Webbies!

- Alledaagse - No comments / No trackback - §

Linkdump

05 05 07 14:00Fotografie

 

My online Fotoalbum

update 25. Nov.2009 English in Chester

update 27.09.2008 Schlagerfestival in Chur 2008

update 19.May 2008 Venedig, een bootreis over de lagune van Venetie.

update 28.Mai 2008, Eröffnungsfest Bahnhof Chur 23 - 25 Mai 2008

- - §